اهالی روستایی به نام کائوله در شهر باگامایو کشور تانزانیا خود را ایرانی تبار و از بازماندگان سربازان بلوچی می دانند. آنها معتقدند که عمانی‌ها در قرن ۱۸ پیشینیان آنها را به این منطقه آوردند و در اینجا ساکن کردند.

مرتضی رضوانفر از اعضای هیات علمی پژوهشگاه میراث فرهنگی و گردشگری می باشد که در ماموریتی برای مطالعات پژوهشی به تانزانیا رفته است. وی در این سفر به سایت تاریخی کائوله (دولت‌ – شهر شیرازی) که یکی از مهم‌ترین سایت‌های تاریخی کشور تانزانیا می باشد، سر زده تا این منطقه و آداب و رسوم اهالی مورد مطالعه قرار دهد.
در گزارشی که از وی منتشر شده، آمده است:
بلوچ‌ها در نقاط بسیاری از مناطق باگامایو گسترش یافتند. آن‌ها ادامه دهنده فرهنگ شیرازی‌ها بوده‌اند، بلوچ‌های منطقه طی تاریخ، خدمات زیادی در حوزه فعالیت‌های فرهنگی، مذهبی و تجاری انجام داده‌اند که از آن جمله می‌توان به ساخت اولین مدرسه تانزانیا در منطقه باگامایو و همچنین ساخت بیمارستان و یا مساجد و مراکز عام‌المنفعه اشاره کرد.
او در بخش دیگری از این گزارش می‌نویسد:
در گفت‌وگویی که با سه تن از اهالی روستای بلوچی در کائوله داشتم، مردم این منطقه، خود را از نوادگان این سربازان بلوچی می‌دانند و به ایرانی بودن خود تاکید می‌کنند.
براساس گفته اهالی، نام این روستا و واژه ی کائوله به معنای برو ببین است که کنایه ای برای نشان دادن عظمت کائوله در گذشته می باشد. این پژوهشگر معتقد است که این شهر بندری در قرن سیزدهم میلادی توسط گروهی از شیرازی‌های مهاجر و به عنوان یک حکومت محلی تاسیس گردیده و نزدیک به چهار قرن بندر مهمی برای صدور کالا به سراسر جهان محسوب می شده است. قبرهای که در محوطه تاریخی وجود دارند نیز نشانه هایی از ادامه سنت دیرین شیرازی ها دارد که نمونه ی آنها در روستای بلوچیِ کائوله تا سال‌ها مورد استفاده بوده است. از ویژگی های این قبور این است که دارای کتیبه‌های سنگی و یا گلی بوده اند و نام، تاریخ فوت و منصب متوفی در آن مشخص می باشد.